Συναισθηματική εξάντληση: τέλμα ή αρχή

Πω – πω! έχω να γραψω τόσο καιρό. Όσοι πραγματικά με ξέρουν ίσως καταλάβουν το γιατί: Συναισθηματική εξάντληση.

Μήπως είσαστε κι εσείς -υπερ- χαρούμενοι άνθρωποι που δεν λέτε εύκολα τι αισθάνεστε, δεν μοιράζεστε τις στιγμές που είσαστε στενοχωρημένοι για να μην “κουράζετε” τους γύρω σας, θέλετε να ακούτε τα προβλήματα των φίλων, γνωστών κλπ, να δίνετε συμβουλές τις οποίες πραγματικά έχετε σκεφτεί και όχι “ξεπέτας” και κάποια μέρα έτσι ξαφνικά είσαστε χρυσόψαρα σε μία γυάλα;

Εάν ναι, καλωσήρθατε. Εάν δεν είσαστε σαν εμάς αλλά είσαστε η μερίδα των “άλλων” που σας δίνουμε πάντα συμβουλές και σε στιγμές απλώς σας κουράζουμε τότε, πάλι καλωσήρθατε! (στο τέλος του άρθρου σας έχω μία συμβουλή).

Λοιπόν, αγαπημένα μου χρυσόψαρα. Σήμερα είπα “τέλος μπέιμπ, θα γράψεις ξανά”. Γιατί αν υπάρχεις εσύ, μάλλον υπάρχουν και άλλοι σαν εσένα.

Συναισθηματική εξάντληση – τι έχω

Όλο αυτό το διάστημα σκέφτηκα τη ρίζα του προβλήματος και κατέληξα στο συμπερασμα πως “δεν είναι πρόβλημα”.

Είναι περίοδος αναγέννησης. Κανένας οργανισμός, κανένα μηχάνημα, κανένα αντικείμενο δεν δουλεύει αδιάκοπα. Χρειαζόμαστε χειμερία νάρκη, ή χρονο επώασης ή φόρτιση (πείτε το όπως θέλετε).

Αυτή η συναισθηματική εξάντληση είναι ένα συνονθήλευμα σκέψεων που αν τις επεξεργαστείτε βγαίνοντας ξανά “στο φως” πιστέψτε με θα είσαστε ένα βήμα πιο δυνατοί με τον εαυτό σας, χωρίς να έχει αλλάξει η καλή σας διάθεση και με πάρα πολλές, πάρα πολλές νέες ιδέες.

Δεν είμαι ψυχολόγος και όσα γράφω ίσως είναι μία “ηχώ σε έναν δικό μου και μόνο γκρεμό”. Παρόλα αυτά θα σας πω τι κάνω όταν βρίσκομαι στην προαναφερθείσα περίοδο με την ελπίδα πως ίσως σας φανεί χρήσιμο.

  1. Το ρίχνω στη δουλειά. Όσο πιο πολύ πέφτω τόσο πιο έντονα αφιερώνομαι στη δουλειά μου. Οξύμωρο, ίσως σκεφτείτε. Για εμένα όχι. Αγαπώ τη δουλειά μου, έρχομαι με κέφι και όταν την εξελίσσω πραγματικά χαίρομαι. Έτσι, σε περιόδους “χρυσόψαρου” αφιερώνομαι σε κάτι που ξέρω θα με εμπνεύσει.
  2. Ακούω μουσική. Βασικά, ακούω μουσική που είναι μελαγχολική αλλά σε ωθεί να χαμογελάσεις: future islands όλα τα άλμπουμ.
  3. Μιλάω με τους πολύ δικούς μου ανθρώπους για ζητήματα γενικού ενδιαφέροντος. Για τη μόδα, για ένα βιβλίο, για ταξίδια, για όνειρα.. Βάλσαμο οι σκέψεις.
  4. Κοιμάμαι. Κοίτα, εγώ είμαι άνθρωπος που μετά τις 08.00 δεν κοιμάμαι (τα σκ έστω που αισθάνομαι “μα θα χάσεις την ημέρα”) ε, αυτή την περίοδο σαν να “κλείνει” το ocd μου και αφήνομαι να κοιμηθώ.
  5. Διαβάζω Harry Potter. Είναι τα αγαπημένα μου βιβλία. Ταξιδεύω απευθείας, χαλαρώνει η σκέψη μου και αφήνομαι. Τα εχω διαβάσει 64.000 φορές και κάθε φορά με “ρουφούν” το ίδιο γρήγορα. Προφανώς δεν συμβουλεύω ντε και καλά να διαβάσετε Harry Potter, διαβάστε αυτό που σας αρέσει. Ας είναι φυλλάδιο του ΑΒ Βασιλόπουλου (ναι το έχω ακούσει κι αυτό).

Αυτά, είχα να σας μεταφέρω. Σοβαρά τώρα, αφεθείτε. Δε χρειάζεται να είμαστε συνεχώς αυτό που “πρέπει”. Χαλαρώστε ουσιαστικά. Τουλάχιστον εγώ, που έχω σκοπό να ζήσω 500χρόνια αποφάσισα να χαλαρώνω στον καναπέ μου με τον αντρούλη μου και τον σκύλο μας κι ας είναι το σπίτι μέσα στη σκόνη (εντάξει ψέμα. Δεν μπορώ να αφήσω την καθαριότητα στην άκρη αλλά προσπαθώ να είναι το σπίτι απλά “όσα βλέπει η πεθερά” καθαρό ώστε κάποιες μέρες να χαλαρώνω).

Φιλάκια πολλά

υγ. Εάν είσαστε από τους “άλλους” που προαναφέρω, βασικά κάντε μία ενδοσκόπηση και όταν μας βλέπετε κουρασμένους χωρίς κέφι ε, ρωτήστε ουσιαστικά κάτι.

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.